Janos SCHWANNER (1963)

Met Jànos "Juan" Schwanner, een tot Chileen genaturaliseerde Hongaar, werd in 1963 een behoorlijk exotische vogel naar De Klokke gehaald om Norberto Höfling als hoofdtrainer te vervangen. Maar zijn doortocht was van wel erg korte duur. Na amper drie maanden al werd Schwanner immers wegens de zwaar tegenvallende resultaten ontslagen.

Ondanks de aanwerving het West-Vlaamse supertalent Johny Thio van FC Roeselare en van de Oostenrijkse spits Walter Loske (deze laatste op uitdrukkelijk verzoek van Schwanner, die hem meebracht van bij Grazer AK) was de Hongaarse Chileen er niet in geslaagd de blauw-zwarten aan het voetballen te krijgen. Club had uit zijn eerste elf competitiewedstrijden slechts vier schamele puntjes gepuurd, door thuis te winnen van Luik (1-0) en gelijk te spelen tegen Sint-Truiden (1-1) en Turnhout (1-1). Maar acht nederlagen, waarbij enkele zeer pijnlijke (0-5 tegen Anderlecht, 2-1 op Cercle), hadden de positie van de coach stevig ondermijnd. Nadat Club ook in de eerste editie van de moderne Beker van België al na drie ronden thuis tegen FC Diest sneuvelde na strafschoppen, was voor het Brugse bestuur de maat vol en mocht Schwanner opkrassen. 

Jànos Schwanner was nochtans - zo leert de overlevering - een uiterst aimabel man, die ook als dusdanig met de  spelers omging: hij gaf liever een schouderklopje dan iemand berispend toe te spreken. Die vaderlijke aanpak bleek zijn enige troef. Theorielessen gaf hij nauwelijks, zijn oefenstof was ondermaats. Tijdens de trainingen werd de bal gemeden en was het vooral lopen geblazen, met de trainer zelf op kop om het ritme aan te geven. Schwanners soepele tred daarbij bleek een erfenis van zijn periode als... hulpballetmeester aan de Opera van Wenen.

Het levensverhaal van Jànos Schwanner leest als een stationsroman. Geboren in 1921 in Hongarije, waar hij voetbalde bij Elektromos en Postas in Boedapest, week Schwanner in 1949 naar Zuid-Amerika uit om er als profvoetballer aan de kost te komen in Brazilië bij Flamengo (tot 1952) en in Chili bij Audax Italiano, Colo Colo en Ferrocaril. In die periode nam hij het Chileens staatsburgerschap en de voornaam Juan aan.

Na zijn spelersloopbaan werd Schwanner meteen Chileens bondscoach in de aanloop naar het WK 62, maar moest hij opkrassen voor de Italiaan Riera die het gastland uiteindelijk tot in de kwartfinale van dat WK zou loodsen. Vooral op aandringen van zijn echtgenote keerde Schwanner naar Europa terug om als trainer zijn kans te wagen bij het Oostenrijkse Grazer AK. Eén jaar later stond Schwanner op De Klokke, nog eens drie maanden later op de keien.

Juan Schwanner bleef de wereld rondreizen. In 1967-68 was hij gedurende een jaar bondscoach van Nieuw-Zeeland. Niet zonder succes overigens, van de tien interlands onder zijn bewind werden er vijf gewonnen door de "Kiwis". In januari 1970 begon Schwanner aan een Zwitsers avontuur. Hij nam bij het naar tweede klasse gedegradeerde FC Luzern de plaats in van Ernst Wechselberger, die halfweg de competitie slechts veertien punten had weten te verzamelen, en realiseerde een heuse stunt. Vier wedstrijden voor het einde van de competitie was Luzern verzekerd van promotie. Het zette de nieuwe competitie "en fanfare" in: 1-3 winst bij Young Boys Bern, 4-0 zege tegen Bellinzona. Toen kwam Schwanner in opspraak in een zaak van geleend geld. De Chileense Hongaar werd niet veroordeeld, maar in oktober 1970 wel ontslagen door Luzern... en meteen binnengehaald door FC Zürich, waar hij het seizoen zonder veel succes vol maakte.

Schwanner trok opnieuw naar Oceanië. Van 1972 tot 1974 was hij in Australië coach van Melbourne HSC. Daarna werd niets meer van hem vernomen...