Trond SOLLIED (2000 - 2005)

De Noor Trond Sollied (° 29 april 1959) zal de Brugse legende ingaan als de man die de “looplijnen” introduceerde in het Belgische voetbal, die met zijn legendarische pokerface en zijn soms gortdroge humor en “oneliners” lak had aan alles en iedereen, maar die Club Brugge op sportief vlak met groot succes de 21ste eeuw in loodste.

Trond Sollied, geboren boven de poolcirkel in Mo I Rana, bleef tijdens zijn volledige spelerscarrière actief in de Noorse competitie. De verdediger begon zijn profloopbaan in 1982 bij Valerengen en verhuisde drie seizoenen later naar Rosenborg. Sollied kende zeven succesvolle jaren in Trondheim en kwam in totaal vijftien keer in actie voor de Noorse nationale ploeg.

In 1992 begon hij zijn trainerscarrière als speler-trainer bij tweedeklasser Bodø-Glimt. De club werd meteen kampioen en eindigde het seizoen daarop als vice-kampioen in de hoogste klasse. Bovendien pakte Sollied in dat jaar zijn eerste prijs door met Bodø-Glimt de Noorse beker te winnen. In 1996 werd Sollied echter ontslagen na een meningsverschil met de spelers en het bestuur. Hij zette zijn trainerscarrière vervolgens verder bij zijn ex-club Rosenborg. Sollied fungeerde er eerst als assistent van Nils Arne Eggen en werd er in 1998 hoofdtrainer, toen Eggen besliste om een sabbatjaar in te lassen. Rosenborg werd onder zijn hoede landskampioen en elimineerde bovendien Club Brugge in de voorronde van de Champions League. Blauw-zwart ging in Trondheim met 2-0 onderuit en kwam in Brugge een doelpunt te kort (4-2).

De Noor maakte een goeie indruk op de Belgische voetbalkenners en werd in de herfst van 1998 door AA Gent aangetrokken als hoofdtrainer, waar hij op 1 januari 1999 officieel aan de slag ging. De Oost-Vlaamse club was toen volop aan het saneren, waardoor Sollied met een qua kwaliteit vrij beperkte spelersgroep aan de slag moest. De Noor leerde tijdens anderhalf seizoen in het Ottenstadion zijn vreemdelingenlegioen echter het succesvolle 4-3-3-systeem van Rosenborg aan en verbaasde zo vriend en vijand. AA Gent eindigde zowaar derde in de competitie en mocht Europa in.

Sollied werd alom geprezen om zijn trainerskwaliteiten en dat was ook het Brugse bestuur niet ontgaan. Na een turbulent seizoen onder René Verheyen was er in het Jan Breydelstadion dringend nood aan een nieuwe wind. Tot afgunst van de Buffalo’s verhuisde Sollied in de zomer van 2000 naar Brugge, waar hij vijf succesvolle jaren zou kennen. Tijdens zijn eerste seizoen als trainer raasde het team van Sollied aanvankelijk als een TGV door de competitie. Blauw-zwart won liefst veertien matchen op rij en begon stilaan titelambities te koesteren. Een nederlaag op Anderlecht bracht de Brugse sneltrein evenwel tot staan. Na de winterstop ging de Brugse machine sputteren, wat resulteerde in een hele resem gelijke spelen tegen ploegen uit de kelder van de klassering. Club drong nog aan, maar moest de titel alsnog aan de Brusselse rivalen laten nadat het drie matchen voor het einde door Anderlecht in eigen huis zijn tweede competitieverlies opliep. Een seizoen later greep blauw-zwart opnieuw naast de titel: het strandde op twee punten van kampioen KRC Genk. Sollied pakte wel zijn eerste trofee als Clubtrainer door de bekerfinale met 3-1 te winnen van Moeskroen.

Derde keer, goeie keer, zo bleek in de competitie, want in 2003 werd Club dan toch kampioen, nadat het in de competitie liefst 96 keer scoorde in 32 wedstrijden. Zonder het failliet van Lommel, waardoor alle wedstrijden van de Noord-Limburgers werden gannulleerd, had Club Brugge dat jaar ongetwijfeld het recordcijfer van 100 goals gehaald. Het scoorde immers driemaal in de heenronde tegen Lommel, en had op de slotdag van de competitie dus nog slechts één goaltje nodig gehad in een match die uiteindelijk nooit werd gespeeld. Club Brugge kwalificeerde zich in het beign van dat succesrijke seizoen 2002-03 voor de groepsfase van de Champions League, na een penaltythriller tegen het Oekraïense Shakhtar Donetsk. Het volgende seizoen deed Club die stunt nog eens dunnetjes over, nadat het in de voorronde zowaar Borussia Dortmund ook al na strafschoppen uitschakelde. In die groepsfase zorgde Club voor een nog groter huzarenstukje door op het veld van titelverdediger AC Milan met 0-1 te gaan winnen. In de competitie strandde blauw-zwart opnieuw op de tweede plaats, maar met de beker (4-2 winst tegen Beveren) pakte Sollied wel zijn derde trofee als Clubtrainer.

In 2004-2005 werd Club een tweede keer kampioen onder Sollied, nadat het op de voorlaatste speeldag thuis een punt pakte tegen aartsrivaal Anderlecht. Enkele weken later had blauw-zwart de dubbel voor het grijpen, maar het liet zich in de bekerfinale verrassen door Germinal Beerschot (1-2). De chemie tussen Trond Sollied en de spelersgroep was echter stilaan uitgewerkt. De Noor had in vijf jaar duidelijk het maximum uit het beschikbare potentieel gepuurd. Met liefst 50 Europese wedstrijden gedurende die vijf seizoenen, zette Sollied trouwens een bijzonder scherp clubrecord neer. Het viel dan ook erg te betreuren dat het afscheid tussen Club en zijn succescoach in mineur moest verlopen. Tijdens het tussenseizoen lekte er in de media een videoboodschap uit van Sollied, waarin die vanuit zijn vakantiehotel doodleuk zijn overstap naar het Griekse Olympiakos bekend maakte. Voor het Brugse bestuur was dat voldoende om een einde te maken aan de samenwerking, die contractueel nog een jaar doorliep.

Sollied nam in zijn kielzog assistent Chris Van Puyvelde en beloftencoach Cedomir Janevski mee naar Griekenland en kende ook daar veel succes. De koele Noor leidde zijn team meteen naar de dubbel en stond ook het seizoen daarop halfweg de competitie aan de leiding. In de Champions League eindigde Olympiakos echter laatste in de groepsfase en dat was voor het Griekse bestuur voldoende om Sollied met zijn beide assistenten de laan uit te sturen.

Nadat Trond Sollied een half jaar uitblies, en Cedo Janevski als interimcoach met Club de Belgische beker veroverde, vonden beiden elkaar samen met Van Puyvelde in de zomer van 2007 terug bij AA Gent. De komst van dat trainerstrio wekte hoge verwachtingen bij de Buffalo-aanhang, maar ondanks een uitstekend begin wisten de blauw-witten iets te weinig regelmaat in hun resultaten in te bouwen. De zesde plaats in de eindstand was dan ook een ontgoocheling voor het Gentse bestuur. Ruim voor het seizoen ten einde liep, raakte trouwens bekend dat Trond Sollied vanaf 2008-09 met assistent Van Puyvelde in Heerenveen zijn tenten zou gaan opslaan. De Noor wist de Buffalo's bij zijn afscheid wel te kwalificeren voor de Belgische bekerfinale (en voor Europees voetbal), maar daarin moesten de blauw-witten de duimen leggen tegen Anderlecht (3-2).

Tijdens zijn eerste seizoen bij Heerenveen had Trond Sollied het bepaald niet onder de markt, en na enkele zware opdoffers werd in de Nederlandse pers zijn ontslag al aangekondigd, maar de Noor bleef in het zadel. Aan het eind van de campagne won Heerenveen de Nederlandse beker, na een finale tegen FC Twente die gelijk eindigde (1-1 na de reguliere tijd, 2-2 na de verlengingen) maar op strafschoppen werd gewonnen. Het was overigens de eerste trofee die sinds 89 jaar werd veroverd door de Friese vaandeldrager. Toch was al duidelijk dat het huwelijk tussen Sollied en Heerenveen geen lang leven meer beschoren was. Sollied ging openlijk in de clinch met zijn bestuur, dat de uitbouw van het Abe Lenstra-stadion prioriteit gaf boven het versterken van de spelerskern. Kwalificatie voor de groepsfase van de Europa League kon een desastreuze competitiestart (slechts 4 punten na 5 wedstrijden) niet verdoezelen, waarna het Friese bestuur ervoor koos een punt te zetten achter de samenwerking.

In de zomer van 2010 ging Sollied aan de slag bij het Saoedische Al-Ahli. Eind augustus werd hij er echter al de laan uitgestuurd, naar eigen zeggen omdat hij niet meeging in de bemoeienissen van de plaatselijke prins bij het opstellen van de basiself. In december ging hij de uitdaging aan om het tegen de degradatie spartelende Lierse onder zijn hoede te nemen. Op de slotdag van de reguliere competitie slaagde de Noor er in de Pallieters op de veilige veertiende plaats te parkeren, na een 0-0 gelijkspel tegen... Club Brugge, om vervolgens in play off II nipt naast de groepszege te grijpen.

Sollied, die al tijdens zijn Club Brugge-jaren in België huwde met een Gentse en die van de Arteveldestad zijn Belgische uitvalsbasis had gemaakt, maakte in de zomer van 2011 voor de derde keer zijn intrede bij AA Gent. De Buffalo's waren sinds zijn vertrek, drie jaar eerder, doorgegroeid tot een vaste waarde in de Belgische top. De bekerwinst en de tweede plaats onder Michel Preud'homme in 2010, kregen onder Francky Dury evenwel geen verlengstuk. Waarna de Gentse bestuurstandem De Witte-Louwagie opnieuw de kaart-Sollied trok.