Jan CEULEMANS (2005 - 2006)

Jan Ceulemans (Lier, 28 februari 1957) is een grote naam in de geschiedenis van het Belgische voetbal en in het bijzonder van Club Brugge. Hij voetbalde gedurende dertien seizoenen bij blauw-zwart. Zijn trainersloopbaan bij Club bleef tot negen maanden beperkt. Als voetballer startte "Caje" zijn carrière bij de jeugd van Lierse SK, waar hij op zijn 17de in het eerste elftal debuteerde in april 1974. Vier jaar later, met twee wedstrijden bijj de nationale ploeg op zijn actief, verhuisde hij als groot talent naar Club Brugge, waar hij de rest van zijn voetballoopbaan (tot 1991) is gebleven en uitgroeide tot één van de allergrootsten van het Belgische voetbal. Ceulemans was een voetballer zonder gelijke die dicht bij de wereldtop aansloot. Met Club Brugge behaalde hij drie landstitels (1980, 1988, 1990) en eindigde hij tweemaal als tweede in 1985 en 1986. Ceulemans veroverde ook tweemaal de Belgische beker (1986, 1991). Jan Ceulemans kwam bij Club Brugge toen Ernst Happel er zijn laatste maanden afwerkte. Later, met Han Grijzenhout en vooral met Georg Kessler als mentors, groeide hij stilaan uit tot de natuurlijke leider. Zijn grootste successen bij Club boekte hij met Henk Houwaart en Georges Leekens als coaches. Bij Club groeide Ceulemans uit tot een boegbeeld van het internationale voetbal. Hij maakte van Club Brugge én van de Rode Duivels twee teams die gevreesd werden in de wereld. Hij manifesteerde zich bij België op dezelfde manier als bij Club. Caje was zonder discussie de onbetwiste leider van de beste generatie voetballers die België tot op heden heeft gekend: Eric Gerets, René Vandereycken, Franky Vercauteren, Jean-Marie Pfaff en Enzo Scifo. In die tijd maakte de vriendschappelijke band tussen de spelers enerzijds en de trainer van de nationale ploeg Guy Thijs anderzijds van België een te duchten tegenstrever. Ziehier enkele wapenfeiten van de Rode Duivels uit die tijd : verliezend finalist van EURO 1980 waarin België Italië op eigen veld in de halve finales had geëlimineerd. Wie zal ooit de fameuze 1-0 overwinning vergeten tegen het Argentinië van Diego Maradona, de regerende wereldkampioen, in de openingspartij van de Wereldbeker in 1982 in Nou Camp? Wie zal ooit nog de fantastische raid van 50 meter vergeten in de match tegen Hongarije waardoor België zich kwalificeerde voor de tweede ronde van diezelfde wereldbeker? Alex Czerniatynski profiteerde maximaal van de voorzet… Iedereen herinnert zich nog de vierde plaats van de Rode Duivels op de wereldbeker van 1986 in Mexico, nadat België gereputeerde voetballanden als Rusland en Spanje had uitgeschakeld. In de halve finale bleek het Argentinië van Maradona te sterk voor de kranige Belgen… Maar Ceulemans en België hadden de wereld wakkergeschud! Tot slot was er die fameuze wereldbeker van 1990, waarin België één van de best voetballende teams was maar in de laatste seconden werd uitgeschakeld in de tweede ronde door Engeland... Ceulemans werd driemaal tot populairste Rode Duivel gekroond. HIj behaalde ook evenveel keer de Gouden Schoen als speler van Club. In 1990 behaalde hij de trofee voor sportverdienste. In 517 competitiematchen maakte hij 230 doelpunten. Hij speelde 96 maal voor de Rode Duivels en is daarmee nog altijd de absolute recordhouder wat het aantal nationale caps betreft. Hij scoorde 23 maal in 96 internationale matchen. Eind 1991 kwam plots een eind aan de actieve voetbalcarrière van Ceulemans na een zware knieblessure. In oktober 1992 werd hij trainer van Eendracht Aalst, waarmee hij de promotie naar eerste afdwong. Het jaar daarop slaagde hij erin Aalst te kwalificeren voor de Europese beker. Daarna werd hij bedankt toen het wat minder liep. Na een korte pauze kreeg hij een nieuwe kans bij KSV Ingelmunster (derde klasse). Ook hier slaagde hij erin de club naar een hogere reeks te loodsen, en zelfs tot in de eindronde. In 1999 werd Ceulemans trainer van KVC Westerlo. Na twee jaar won hij de Belgische beker met de Kempenaars. Hij bleef zes seizoenen bij Westerlo. In de zomer van 2005 werd Jan Ceulemans aangesteld als vervanger van Trond Sollied bij Club Brugge, en kreeg hij Franky Van der Elst als eerste secondant aan zijn zijde. De terugkeer bij de ploeg die hem als speler had grootgemaakt (of was het andersom ?) wekte hoge verwachtingen maar spijtig genoeg pakte de mayonaise niet voldoende. De erfenis van Trond Sollied woog zwaar op de spelersgroep, waaruit met Timmy Simons de absolute leider en met Van der Heyden en Ceh enkele sterkhouders waren verdwenen. Club vond slechts zelden de juiste tred, en vooral de slechte uitresultaten begonnen zwaar door te wegen. Na een desastreus 4-1 verlies in Gent werd Ceulemans bedankt en vervangen door Emilio Ferrera. "Caje" bleef welgeteld 9 maanden als trainer op Club. Na een bezinningsperiode van anderhalf seizoen, ging Jan Ceulemans in 2007-08 opnieuw aan de slag bij KVC Westerlo, waar hij zijn boezemvriend Herman Helleputte opvolgde. Hij beëindigde het eerste seizoen van zijn tweede ambtsperiode met de 'Parel van de Kempen' op een mooie achtste stek, om één jaar later de zesde plaats in de eindstand af te dwingen. Tijdens het moeilijker verlopende derde jaar liet 'Caje' doorschemeren dat hij allicht niet nog jarenlang door wou gaan als coach, en gaf hij uiteindelijk te kennen er na het seizoen 2010-11 een punt achter te zetten. Hoewel Westerlo een seizoen lang onderaan bengelde, mocht het na groepswinst in Play Off 2 even Europees dromen, maar daar stak Genk uiteindelijk een stokje voor. Eén jaar later drong het team van Jan Ceulemans door tot de finale van de Beker van België, waarin het kansloos verloor van vice-kampioen Standard (2-0) maar als verliezend finalist wel in de Europa League van start mocht gaan. Na winst tegen het Finse Turku eindigde de Europese droom in het Kuipke tegen Young Boys Bern en kon alle aandacht naar de competitie, waarin "Westel" vrij verrassend tot degradatievoetbal werd verplicht.