Emilio FERRERA (2006 - 2007)

Emilio Ferrera werd op 19 juni 1967 geboren in Schaarbeek, drie jaar nadat zijn ouders uit Andalousië naar België waren geëmigreerd. Net zoals zijn broers Francisco en Manu was ook Emilio al vlug gebeten door de voetbalmicrobe. Hij kreeg zijn opleiding bij RSC Anderlecht en verdedigde nadien de kleuren van Eendracht Aalst, Wolvertem, Stade Leuven en Ganshoren. De technisch onderlegde maar frêle middenvelder schopte het echter nooit tot in eerste klasse. Al snel kreeg de slimme Ferrera in de gaten dat hij voor een lucratieve carrière in het voetbal trainer moest worden. Pas 24 jaar was de gediplomeerde onderwijzer toen hij voor het trainerschap koos. Na zijn debuut bij Racing Brussel werd hij in Mexico bij Club América assistent van de Nederlandse toptrainer Leo Beenhakker. Ferrera keerde na een jaar terug naar België en begon er in de lagere reeksen aan zijn weg naar de top. Tot eenieders verbazing kreeg Ferrera eind 1999 van SK Beveren de kans om trainer te worden in eerste klasse. Met een kwalitatief erg beperkte kern slaagde de piepjonge Ferrera erin om de Waaslanders in eerste klasse te houden. Zijn enthousiasme, onvoorwaardelijk geloof in de spelers en aparte aanpak leverden Beveren ook het seizoen nadien het behoud op. Een jaar later haalde hij een nog straffere stoot uit door het terminaal zieke RWD Molenbeek naar een knappe tiende plaats te loodsen. Tevergeefs echter, want de Brusselse club verdween alsnog uit eerste klasse wegens financiële perikelen. Emilio Ferrera was anno 2002 uitgegroeid tot kroonprins van het Belgische trainersgilde. De Spaanse Belg leek op weg naar KV Mechelen, maar kwam uiteindelijk op zijn stappen terug. Malinwa zat in zware geldnood en Ferrera had geen zin in een herhaling van zijn Brusselse avontuur. Hij ging vervolgens aan de slag bij SK Lierse en loodste de Pallieters in zijn eerste jaar naar een erg knappe vierde plaats. De club zat echter krap bij kas en moest noodgedwongen uitblinkers zoals Arouna Koné en Stein Huysegems verkopen. Een povere elfde plaats in het eindklassement was daarna het logische resultaat. In 2004 trok Ferrera naar FC Brussels, waar hij het al vlug aan de stok kreeg met voorzitter Vermeersch. De Spaanse Belg kreeg het team niet op de rails en werd midden februari 2005 ontslagen. Zijn volgende avontuur – bij het ook al noodlijdende La Louvière – was zowaar nog korter. De Wolven konden van hun eerste negen competitiewedstrijden er geen enkele winnen, waardoor de Henegouwse club Ferrera begin oktober 2005 op straat zette. Groot was dan ook de verbazing toen Emilio Ferrera op 3 april 2006 aangesteld werd als trainer van Club Brugge, als opvolger van de pas ontslagen Jan Ceulemans. De Spaanse Belg miste zijn debuut echter niet : onder zijn hoede verloor blauw-zwart geen enkele van zijn vijf laatste matchen, waardoor Club alsnog een UEFA Cupticket bemachtigde. Het seizoen daarop verliep echter heel wat minder. Blauw-zwart plaatste zich nog wel voor de poulefase van de UEFA Cup, maar kon er amper een vuist maken. In de competitie kreeg Ferrera zijn team ook niet op de rails en na een thuisnederlaag tegen Roeselare eind januari 2007 werd Emilio samen met zijn assistent Franky Van der Elst ontslagen. In de zomer van 2007 begon Ferrera aan een nieuw avontuur bij het Griekse Skoda Xanthi. Na twee speeldagen prijkte zijn team fier aan de leiding, maar een gelijkspel en twee nederlagen later werd de Brusselaar al ontslagen. Zomer 2008 vond Emilio Ferrera in Griekenland een nieuwe werkgever, de bescheiden opklimmer Panthrakikos Komotini, waar hij een contract voor twee seizoenen ondertekende. Panthrakikos ontpopte zich tot revelatie van het seizoen, kwam amper in degradatiegevaar en bleef zelf dicht bij een Europees ticket. 

Het werk van Ferrera maakte dusdanig indruk, dat hij in 2009-2010 bij subtopper Panionios uit Athene aan de slag mocht gaan. Panionios kende een uitstekende start onder Ferrera, maar zakte in de winter weg naar een negende plaats. Na een 2-0 nederlaag bij Asteras Tripolis besloten het Panionios-bestuur en Ferrera eind januari 2010 dat het beter was de samenwerking stop te zetten. Dat in België op datzelfde ogenblik Jacky Mathijssen werd doorgestuurd bij Lokeren, was daar allicht niet vreemd aan. Emilio Ferrera werd vier dagen later door Lokeren als nieuwe 'redder in nood' gepresenteerd. Op Daknam werd Chris Van Puyvelde, jarenlang de vaste assistent van Trond Sollied, zijn rechterhand. Ferrera slaagde er op de slotdag van de reguliere competitie in om Lokeren in eerste klasse te houden, ondanks een zware 1-4 thuisnederlaag tegen Anderlecht, maar blijkbaar had zijn voetbal de Lokerse voorzitter Lambrecht niet kunnen overtuigen. Tot een contractverlenging kwam het niet. Ferrera keerde daarop naar Griekenland terug, waar hij zonder veel bijval van oktober tot maart bij het naar tweede klasse gezakte Panthrakikos werkte.

In juni 2011 opteerde Emilio Ferrera voor een carrièreswitch. Na 16 seizoenen als hoofdtrainer ging hij opnieuw in de schaduw werken. Op vraag van Michel Preud'homme werd hij diens assistent bij het Saoedische Al Shabab.