Michel Van Maele (1999-2003)

Michel Van Maele trad een eerste keer bij Club Brugge op het voorplan toen de vereniging in 1974 op de rand van de financiële afgrond wankelde. De toenmalige eerste fusieburgemeester van Groot-Brugge, gepokt en gemazeld in het bedrijfsleven en de wereld van de politiek, liet voor Club en het eveneens financieel noodlijdende Cercle een fonkelnieuw stedelijk stadion oprichten, Olympia, en trad bij Club bovendien tot de Raad van Bestuur toe als afgevaardigd beheerder van een compleet vernieuwde bestuursploeg. Daarin verzamelde hij een aantal bevriende zakenlui, die de nodige fondsen samenbrachten om Club nieuw leven in te blazen. De sportieve hoogconjunctuur die er op volgde, had Club Brugge dus evenveel aan Michel Van Maele te danken als aan de legendarische Ernst Happel of de spelersgroep uit de gouden jaren ’70.

De tussenkomst van burgemeester Michel Van Maele was de meest verregaande bestuurlijke ingreep in de hele geschiedenis van Club Brugge. Ook nadat hij als burgemeester was teruggetreden, bleef Michel Van Maele het reilen en zeilen bij Club met een wakend oog observeren. Hoogst zelden greep hij persoonlijk in. Tot er hoogoplopende spanningen binnen het eigen bestuur ontstonden. Michel Van Maele loste die problemen op in zijn eigen doorgedreven stijl: hij nam zelf plaats in de voorzittersstoel. Maar hij zou het niet meer meemaken dat Club, in het vierde jaar van zijn bewind, de twaalfde landstitel uit de geschiedenis van de vereniging behaalde. Michel Van Maele, die in de zomer van 2000 al enkele maanden tussen leven en dood had gezweefd maar toen nog wonderwel herstelde, bezweek op 27 februari 2003 na een lange, ongelijke strijd…

Michel Van Maele werd met passende eer begraven in Sint-Michiels, de Brugse deelgemeente waarvan hij kort na de tweede wereldoorlog de jongste burgemeester van het land was geweest en die hij als gedreven industrieel tot volle bloei had gebracht. Zoals hij dat later ook met Club Brugge zou doen.