Buitenlandse Trainers 1950-1963

In 1950 nam Club Brugge afscheid van Louis Versyp als trainer en trok de buitenlandse trainerstoer op. De Schot Kennedy was slechts voor een kort leven beschoren op de Klokke. Aan het einde van het seizoen 1950-'51, besloten met een nieuwe degratdatie naar tweede klasse, mocht Kennedy inpakken. Hij werd in april 1951 opgevolgd door Felix Schavy die bij Club Brugge zes volle seizoenen mocht volmaken. Hij slaagde er niet in Club weer naar het hoogste voetbalniveau te brengen, verliet Club in 1957 en werd opgevolgd door de 33-jarige Roemeen Norberto Höfling.

Norberto Höfling Norberto Höfling was beroeps-voetballer geweest in Roemenië, Rusland, Hongarije en Italië. De eerste tekenen van een professionele aanpak door een Clubtrainer werden snel merkbaar. In het seizoen 1958-'59 al bekroond met een promovering naar eerste klasse. Hij maakte de ploeg tactisch sterker, schonk aandacht aan een betere organisatie van de verdediging en was de eerste die enige profmentaliteit in het elftal stopte. Zes jaar bleef de Roemeen bij Club Brugge.

Norberto Höfling

Fernand Goyvaerts : Club's 'enfant terrible'


Fernand Goyvaerts

Veel buitenbeentjes heeft Club Brugge niet gekend. Fernand Goyvaerts mag de uitzondering op deze regel genoemd worden. Begin de vijftiger jaren ondertekende hij als 14-jarige een aansluitingskaart op de Klokke en debuteerde al twee jaar later in de fanionploeg. Eerst onder trainer Felix Schavy, een jaar later met Norberto Höfling aan het roer. Zeven jaar lang waren de Roemeen en 'Fernando' geen beste vrienden. Goyvaerts was ontegensprekelijk het 'enfant terrible' van het Brugse publiek. Fernand moest qua fratsen en trucjes zeker niet onderdoen voor de al even legendarische Rik Coppens. Goyvaerts was een technisch natuurtalent, dat van jongsafaan droomde van een buitenlandse carrière en door het conflict Höfling eerder zijn zin kreeg dan verhoopt. Hij speelde achtereenvolgens bij Barcelona, Real Madrid, Elche en Nice. Fernand legde de basis van zijn geslaagde loopbaan via het bijna dagelijks strand- en straatravotten met het leder. Het kwam in niet geringe mate zijn kracht en techniek ten goede.

André De Clerck

De trilogie De Clerck. De terugkeer van Club Brugge op het hoogste voetbalniveau in 1959 ging ook op bestuurlijk vlak niet onopgemerkt voorbij. Op 14 juli 1959 werd André De Clerck tot voorzitter van de vereniging aangesteld, in opvolging van zijn vader Emiel De Clerck, die tot erevoorzitter 'promoveerde'. André De Clerck zou na het behalen van de landstitel in eerste klasse in het seizoen 1972-'73 op de voorzittersstoel plaats maken voor zoon Fernand. Na Emiel en André was de trilogie De Clerck meteen een feit !