Mathieu BOLLEN (1979)

De Limburger Mathieu Bollen (° 31 december 1928) deed zijn intrede bij Club Brugge in 1974. Als voetballer had Thieu vooral triomfen gevierd met Thor Waterschei (van 1946 tot 1958), dat met hem als vaak scorende linkermiddenvelder in 1954 voor het eerst in eerste klasse was verschenen. In zijn nadagen voetbalde Bollen nog bij Fleron en Hoeselt, om als trainer in eigen gouw te werken bij Overpelt Fabriek, Diepenbeek en (uiteraard) Waterschei, toen weer in derde klasse. Thieu Bollen verzorgde in het begin van de jaren ’70 de scouting voor Club Brugge in Limburg en bracht o.a. René Vandereycken en Lei Clijsters naar De Klokke. Bij de komst van Ernst Happel naar Club werd Bollen gepromoveerd tot diens assistent. Hij zou zeven jaar aan de zijde van de Oostenrijker werken, vijf bij Club en later nog twee bij Standard. Met Happel bouwde hij aan de succesploeg die drie titels op rij veroverde en tweemaal tot een Europese finale doordrong. Na het ietwat bittere afscheid van Ernst Happel in november 1978, bleef Thieu Bollen als assistent van “Bandi” Beres in Olympia. Naar het einde van het seizoen toe werd hij alsnog tot hoofdtrainer ad interim benoemd, toen een krasselend Club slechts op een zesde plaats in de competitie uitkwam. Even slaagde Bollen er in het elan van blauw-zwart te herstellen. Maar nadat Club met duidelijke cijfers Waterschei uit de bekerfinale hield (3-0 thuis, 1-4 uit), verloor het die eindstrijd met nipte 1-0 cijfers tegen het Beerschot van de balvirtuozen Lozano en Sanon. Club pakte daardoor, amper één jaar na het Wembley-hoogtepunt, naast Europees voetbal. Op vraag van Ernst Happel ging Thieu Bollen vervolgens als assistent van de Oostenrijker bij Standard aan de slag. Toen Happel twee jaar later naar Hamburg vertrok, werd Thieu Bollen in de zomer van 1981 voor de eerste en enige keer hoofdtrainer in eerste klasse. Met FC Winterslag, dat onder zijn voorganger Robert Waseige vijfde was geëindigd en de UEFA-beker in mocht, realiseerde hij een stunt van jewelste door het grote Arsenal op eigen veld te gaan uitschakelen. De Highbury-triomf kreeg evenwel geen voortzetting in de Belgische competitie. Kort voor de winterstop werd Bollen vervangen door Vince Briganti. Dat ontslag kwam als een mokerslag aan bij de gemoedelijke Thieu Bollen, en betekende het einde van zijn trainersloopbaan.

Hij wijdde zich vanaf dat moment met toenemende gedrevenheid aan zijn grote passie, het opleiden van jeugdvoetballers in Limburg. Hij was in die hoedanigheid nog een tijdje actief als hoofd jeugdopleidingen bij KRC Genk, de fusieclub waarin "zijn" Waterschei was opgegaan.

Tijdens zijn laatste levensjaren trok Thieu Bollen zich terug uit het voetballeven, en vertoefde hij het liefst in familiekring. Hij kwam een laatste keer naar het Jan Breydelstadion in 2003, toen Club Brugge de helden van 1978 eerde bij de viering van "25 jaar Wembley". Thieu genoot toen zichtbaar van de staande ovatie op het terrein die de Clubsupporters voor hun helden van vroeger over hadden. Thieu Bollen overleed op 29 augustus 2008 aan de gevolgen van de ziekte van Alzheimer.