Nieuws

Sommigen krijgen de Clubliefde over van familie of vrienden, maar niet zo bij Koen De Bruyn uit Denderhoutem. Hij zag als kind de blauw-zwarte voetballers op televisie en was spontaan verkocht. Ondertussen is hij 19 jaar en een trouwe Clubabonnee.

“Van kleins af aan ben ik supporter van Club Brugge. Blauw-zwart is de club van mijn hart. Daar is geen echte reden voor, het is gewoon zo. Vroeger keek ik vooral naar de wedstrijden op televisie. Zo herinner ik mij nog de 0-1 overwinning op het veld van AC Milan met een schitterend doelpunt van Andres Mendoza. Ook al was ik toen nog jong, dat moment zal me altijd bij blijven. Daarnaast is ook de thuiswinst tegen Galatasaray met een schitterende Gert Verheyen in de ploeg een blijvende herinnering.”

Ondertussen heeft Koen met enkele vrienden een abonnement in de Noordtribune. “Tweewekelijks spreek ik met Diederik, Benny en Pieter-Jan af in Gijzegem. Van daaruit rijden we met de auto richting Brugge. Eerst had ik een halfseizoensabonnement in de Zuid, maar nu zit ik reeds twee seizoenen op mijn vaste plaats in vak 223.” Net als 17.500 andere abonnees wil ook Koen geen moment van de ontknoping in de competitie missen en schafte hij zich een abonnement voor de play offs aan. Hij is benieuwd of Club de achterstand op de koploper nog kan goedmaken. “De punten worden gehalveerd en bovendien moet Anderlecht volgens mij nog een dipje krijgen. Ze hebben een mooie reeks neergezet maar hebben toch ook het nodige geluk gehad, zoals tegen Club en tegen KV Mechelen. Ik denk dat het geluk niet aan hun kant zal blijven staan en hopelijk wordt dat een ommekeer. Club van zijn kant heeft al bewezen dat het buitenshuis bij een topclub durft en kan voetballen.”

Koen speelt trouwens zelf voetbal. Hij voetbalt bij FC Kersken en speelt zaalvoetbal bij Lazio Lede, beide in tweede provinciale. Geen wonder dat hij een uitgesproken mening over het spelletje heeft. “Ik haat het als ploegen die onderaan het klassement staan, voor een gelijkspel komen. Ik heb er echt een hekel aan als ze met elf voor hun doel kruipen en de wedstrijd op slot houden. Bij elke duw blijven de spelers bovendien twee minuten op de grond liggen. Geef mij maar aanvallende ploegen die het ons echt moeilijk willen maken. Op die manier komen we er zelf ook veel beter uit. Een mooi voorbeeld was de uitwedstrijd op Kortrijk. Omdat zij ook wilden voetballen, werd het een prima wedstrijd en konden wij elkaar goed vinden op het veld.” (LM)