You are here

1900-1920: Bekroning met 1e titel

In het prille begin van de 20e eeuw was het voor FCB nog even zoeken in de competitie. Het ene seizoen was de Ere-Afdeling verdeeld in 2 reeksen, het andere seizoen was het 1 reeks. Daaruit bleek dat FCB te sterk was voor Vlaamse ploegen maar nog niet opgewassen tegen de Brusselse. Door de komst van Hector Goetinck en Charles Cambier kwam daar geleidelijk aan verandering in.  In het seizoen 1903-04 eindigden FCB en Cercle Brugeois op de 2e plaats na Union St-Gillis. Een testmatch op het terrein van Léopold Club moet uitmaken wie naar de eindronde mag. FCB won met 2-4, maar in de eindronde (met 4 ploegen) moest het Union en Racing Club voor laten gaan. In 1905 en 1906 had FC Brugeois zijn eerste bekroningen beet. Robert De Veen scoorde in twee seizoenen 50 doelpunten en bekroonde zich tweemaal tot Nationaal Topschutter. FCB kan nu steeds meer de strijd aan gaan met Union Sint-Gillis en Racing Club Brussel. Deze wedstrijden en de derby tegen Cercle zijn de hoogtepunten van het seizoen. In augustus 1907 haalde FCB zijn eerste beker. In het prestigieuze toernooi Coupe de Ganda werd Union verslaan in de finale. Op het einde van het seizoen 1908-09 werd de Coupe de l’Average gespeeld (Coupe de la Dernière Heure). Deze voorloper van de Beker van België  werd gespeeld tussen de vier ploegen met het beste doelpuntensaldo. FCB versloeg eerst Racing Club en in de finale Union Sint-Gillis met 2-3. 

 

Het seizoen 1909-10 zou een zeer opmerkelijke worden in de geschiedenis van FC Brugeois. Club was al een paar keer 3e en 2e geëindigd, maar zou nu echt de concurrentie aangaan met zijn eeuwige rivaal Union Sint-Gillis. In de competitie waren ze samen leider tot ze elkaar bekampten op de 10e speeldag. Club verloor met 0-2. De terugwedstrijd, die uitgesteld werd tot het Feest van de Arbeid, won Club met 1-2. Een historische uitslag. Het hautaine Union werd in eigen huis verslagen. Club stond opnieuw op gelijke hoogte met Union. Begin mei 1910 was er dan het tornooi rond de Wereldtentoonstelling van Brussel. In de 1/2e finale bekampten de twee rivalen elkaar opnieuw. In het begin van de wedstrijd werd Charles Cambier met een open beenbreuk van het veld geschopt door Van den Eynde, een Bruggeling die bij Union speelde.  Het was een week na de verloren thuiswedstrijd en Union was duidelijk op revanche belust. De wedstrijd werd uiteindelijk stopgezet na een 0-0 gelijkspel. Club won ook zijn laatste drie partijen en een testmatch moest om de titel beslissen.  Op het veld van AA Gent won Union met 0-1 na een alweer dubieuze beslissing van de scheidsrechter. Club had dat seizoen maar tweemaal verloren, in eigen huis tegen Union en op het terrein van Cercle. Opmerkelijk was ook dat een paar dagen voor de testmatch Club Union met 0-7 had ingeblikt in de halve finale van de Coupe de la Dernière Heure. In de finale werd Cercle met 2-0 verslagen en zo haalde Club zijn 2e beker binnen. Twee weken voor deze finale had Club ook alweer de Coupe de Ganda gewonnen door Olympique Lillois te verslaan.

 

En zo ging het de volgende seizoenen verder. Club streed mee voor de titel maar kwam telkens een stapje te kort voor het goud. In het seizoen 1911-12 werd de Coupe de la Dernière Heure omgezet in de Coupe du Roi, de eigenlijke Beker van België. FCB verloor in de 1/4e finale van latere finalist Racing Gent.

 

Na de competitie verhuisde FCB in mei 1912 definitief naar het terrein langs de Torhoutsesteenweg vlakbij café La Cloche. Het kon het terrein huren van de familie De Cloedt, die eigenaar was van de brouwerij L’Aigle d’Or in Brugge. De eerste competitiewedstrijd op De Klokke was de derby met Cercle. FC Brugeois won met 2-1.

De strijd om de titel werd de laatste jaren tussen Brugse en Brusselse ploegen gestreden. In het seizoen 1913-14 had Club voor Engelse versterking gezorgd om daar verandering in te brengen. Er was een Engelse coach (Tripp) en twee aanvallers (Ashworth en Shaw). Door een paar onfortuinlijke nederlagen eindigde Club pas 4e in de eindstand  maar het mocht wel de finale spelen van de Beker van België. FC Brugeois klopte Merksem, Fleuron en La Gantoise om in de halve finale kampioen Daring Club Brussel te verslaan met 0-3. In de finale kwam het alweer zijn eeuwige rivaal tegen. De Brusselaars waren op voorsprong gekomen, maar Van Boxtaele kon gelijkmaken. Even voor de rust kreeg Club tweemaal een rode kaart onder de neus geschoven, waarna Union de 2-1 scoorde. Na de rust scoorde Union nog twee keer.  Alweer een gemiste kans en alweer Union die daar een stokje voor stak.

 

En toen brak Wereldoorlog I uit. De Oorlog begon in België in augustus 1914. België was neutraal, maar daar had Duitsland geen oren naar. Brugge was bezet gebied en alle grote oppervlaktes in en rondom de stad werden ingenomen door de Duitsers. Het oude Rattenplein, De Klokke en waarschijnlijk ook het terrein van Cercle werden gebruikt om paarden te laten grazen en tanks en wagens onder te brengen. De meeste Club-spelers waren aan het front. We weten dat Charles Cambier, Felix Balyu en Hector Goetinck deel uitmaakten van een Belgische militaire ploeg die de naam ‘Front Wanderers’ droeg. De ploeg ging spelen in Frankrijk, Engeland, Schotland en zelfs Italië tegen geallieerde eenheden. De andere basisspelers waren aan het front actief en konden daar tijdens hun weinige vrije tijd een balletje trappen met de geallieerden. Zo leerden Vlaamse jongeren beter voetballen van hun Britse collega’s, de frontsoldaten werden harder. Na 4 jaar hadden ze allen een pak ervaring opgedaan.

 

Op 28 september 1919 ging de competitie weer van start. Club speelde de eerste 2 wedstrijden op verplaatsing omdat de renovatiewerken aan de Klokke (beschadigd door de Oorlog) nog bezig waren. In de eerste thuiswedstrijd werd La Gantoise met 7-0 vernederd. Union, Daring en Club streden om de titel. In februari 1920 speelde Union zijn laatste wedstrijd van de competitie. Club had door omstandigheden nog vier wedstrijden te gaan en had een achterstand van 6 punten. Overal in het land werden de spelers van Club als oorlogshelden ontvangen en wanneer de thuisploeg verloren had vonden ze het niet zo erg omdat men eigenlijk allemaal hoopte dat de titel eens niet in Brussel zou blijven. In de voorlaatste match won Club met 4-0 van Antwerp FC en stond het op gelijk met Union. En op 21 maart 1920 gebeurde het dan eindelijk. FC Brugeois won met 3-0 van Racing Mechelen en haalde eindelijk zijn welverdiende eerste kampioenstitel. 29 jaar na zijn ontstaan had de ploeg die al het langste in de Ere-Afdeling speelde eindelijk zijn prijs. Dat seizoen was de Coupe du Roi opnieuw de Coupe de la Dernière Heure geworden en Club won de finale met 5-3 van Antwerp, wat tevens voor de eerste dubbel zorgde.