“Ik ben niet ongelukkig bij Club”

Eidur Gudjohnsen wil uit laatste voetbalhoofdstuk maximum halen

De WK-teerlingen zijn geworpen. De 32 deelnemende landen voor Brazilië zijn gekend en ‘het kleine’ IJsland is daar op de valreep niet bij. De Scandinaviërs zagen dinsdag in Zagreb hun ultieme droom uiteenspatten. De jonge IJslandse internationals hielden het na de 2-0 nederlaag tegen de Kroaten bij een vloek. Bij de 35-jarige ervaren Eidur Gudjohnsen (77 caps !) gingen er echter tranen mee gepaard. Dat niet-alledaags televisiemoment ging Europa en wellicht ook een groot gedeelte van de wereld rond. “Ja, ik heb het al teruggezien”, stak Eidur deze middag na de lunch rustig van wal. “Het was een heel emotioneel moment, maar wél heel naturel.”

Text: 

<p>
<strong>Eidur, heeft die IJslandse tv-ploeg je dinsdagavond na de match verrast?</strong><br />
&ldquo;Met &eacute;&eacute;n van hun vragen werd wel een gevoelige snaar geraakt. De film van 18 jaar actief zijn voor de nationale ploeg flitste in een paar seconden door mijn hoofd. Heel het land ging een maand geleden uit zijn dak toen we een ticket voor de barragewedstrijden afdwongen. IJsland, met amper 350.000 inwoners, stond toen al bij manier van spreken op een zucht van een eerste WK-deelname ooit. Een mirakel leek in de maak. Uitgeloot worden tegen Kroati&euml; was geen cadeau, maar leek geen onhaalbare opdracht.&rdquo;</p>
<p>
&ldquo;Het geloof in een heuse stunt werd steeds groter naarmate de eerste wedstrijd op eigen bodem zich aandiende. Heel de selectie wilde er zijn hoofd voorleggen. Dat gebeurde ook. Het kwam afgelopen dinsdag in Zagreb echter duidelijk tot uiting dat IJsland de tol moest betalen voor de grote krachtinspanningen van vier dagen eerder in Reykjavik. Onze numerieke minderheid (Skulason van Zulte Waregem werd uitgesloten, red.) tijdens een groot gedeelte van de heenwedstrijd brak ons in de beslissende match zuur op.&rdquo;</p>
<p>
&ldquo;Ik stapte zeer ontgoocheld van het veld. De emoties borrelden logischerwijze op. Bij de vraag van de televisiezender of ik mijn laatste wedstrijd voor IJsland had gespeeld, kon ik ze plots niet meer de baas. Mijn allerlaatste kans om als 35-jarige voetballer erbij te zijn op de grootste voetbalafspraak was immers enkele minuten eerder door mijn handen geglipt. Kroati&euml;-IJsland was mijn allerlaatste interland. Dat gevoel greep me helemaal naar de keel.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Speelde ook het besef niet mee dat het einde van je loopbaan in het algemeen heel dichtbij komt?</strong><br />
&ldquo;Ja, natuurlijk. Ik ben er in augustus 35 geworden. Het einde loert om de hoek.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Je liet in een IJslandse krant optekenen dat bij een WK-kwalificatie het plan op tafel lag om Club Brugge tijdens de wintertransferperiode te verlaten.</strong><br />
&ldquo;Ik heb dat inderdaad gezegd. Als je met mijn status naar een WK gaat, wil je daar vooral geen mal figuur slaan. Het is een mooie theorie die evenwel aan de praktijk moet getoetst worden. Ik bedoel hiermee dat zonder voldoende wedstrijdminuten in de benen je op zo&rsquo;n toernooi nooit een rol van betekenis kan spelen. Rekening houdend met mijn speelminuten tot nu toe bij Club was het dus niet meer dan logisch dat &lsquo;dergelijk plan&rsquo; in mijn achterhoofd zat toen de barrages werden gehaald.&rdquo;</p>

De teerlingen zijn geworpen. IJsland gaat niet naar Brazilië. Is het plan om Club te verlaten ook opgeborgen?
“Kijk, ik wil allereerst heel nadrukkelijk onderlijnen helemaal niet ongelukkig te zijn bij Club. Ik heb mijn overstap van de buren naar Blauw-Zwart nog geen ogenblik beklaagd. Ik realiseer me natuurlijk wel dat mijn voetballoopbaan niet kan blijven duren. ‘Het spelletje’ zou ik vandaag en ook morgen evenwel nog niet kunnen missen. Daarvoor voetbal ik nog altijd té graag. Zolang ik gezond blijf en vooral met geen blessures moet afrekenen, wil ik er graag nog een tijdje mee doorgaan. Voetbal is mijn leven. Ik offer er familiaal heel veel voor op, maar dan is het niet meer logisch dat ik hiervoor een return krijg. De goesting om te tonen dat ik het nog altijd kan, is er. Het is alleen doodjammer dat ik het zo weinig kan tonen.”


Je voelt je als een ‘chearleader’..
“Ik heb dat woord tijdens het interview met dat IJslands dagblad alleszins nooit laten vallen. De vertaling van mijn eigenlijke boodschap werd verkeerd weergegeven. Het kwam er gewoon op neer dat ik wou aangeven in de nadagen van mijn loopbaan kostbare tijd teloorgaat door zo vaak op de bank te zitten.”

Een heel concrete afsluitende vraag. Komen je laatste werkweken bij Club Brugge er al dan niet aan?
“Ik heb daar sedert dinsdag nog geen minuut over nagedacht. IJsland gaat trouwens niet naar Brazilië. Er dient zich dus een ander scenario aan. Er werd ook nog met niemand van Club Brugge gesproken. Niet met de coach, de sportief manager of iemand van het bestuur. Er is ook nog geen directe aanleiding voor. Mijn contract loopt pas eind juni volgend jaar af. Ik geef me iedere dag voor het volle pond op training. Mijn grootste streefdoel is zoveel mogelijk wedstrijdminuten spelen. Iedereen wil dat. Een voetballer is niet gemaakt om op de bank te zitten. De concurrentie is groot bij ons. Ik vraag zeker geen garanties. Ach, 2013 telt vandaag nog vijf weken op de kalender. Er kan in een maand tijd heel veel gebeuren. Wat er mij dinsdag in Zagreb na de wedstrijd overkwam, was uiteindelijk niet meer dan een storm in een glas water. Zonder mijn menselijke emotionele reactie zou er van Gudjohnsen de daaropvolgende dagen geen half woord geschreven of gesproken geweest zijn.” 

k geef me iedere dag voor het volle pond op training. Mijn grootste streefdoel is zoveel mogelijk wedstrijdminuten spelen.

Eidur Gudjohnsen

Related articles