donderdag 28 november 2013 09:15

“Ik vind dat een geweldige eer”

Olivier De Cock tegen KVO te gast bij Club TV Live

De keuze van de gastheer voor de traditionele Club TV-live van zaterdag tegen streekgenoot KV Oostende was relatief makkelijk. Ex-Clubspeler en rechtsachter Olivier De Cock was een kwarteeuw actief op de Olympia-site en maakte een dozijn jaren deel uit van de A-kern van Blauw-Zwart. Het resulteerde in ongeveer 300 officiële wedstrijden en 15 doelpunten. De Bruggeling speelde tijdens de nadagen van zijn profvoetballoopbaan onder meer een half seizoen bij de kustploeg aan de zijde van de huidige coach Fred Vanderbiest. Voldoende redenen dus om ‘Ollie’ voor het West-Vlaamse treffen onder de schijnwerpers te plaatsen. “Ik kom met heel veel plezier”, reageerde De Cock toen hem de uitnodiging werd voorgelegd. “Meer zelfs, ik vind dat een geweldige eer.”

<p>
<strong>Met wat verdient de intussen 38-jarige Olivier De Cock tegenwoordig zijn boterham?</strong><br />
&ldquo;Ik ben sedert enkele jaren in de vastgoedsector actief. Dat gebeurde aanvankelijk deeltijds bij Immo De Leyn in Damme. Vanaf begin september is dat bij Immo Lameire in dezelfde gemeente voltijds geworden. Het is een leuke afwisselende job. Het is mijn bedoeling, via het volgen van cursussen bij Syntra West, binnen enkele jaren in deze branche op eigen benen te kunnen staan.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Houdt het in dat de voetbalschoenen definitief aan de haak hangen?</strong><br />
&ldquo;Bijlange niet. Ik kan het spelletje nog niet loslaten. Na het vertrek bij Club in 2007 volgden er passages bij Fortuna D&uuml;sseldorf, Rotweiss Oberhausen, KV Oostende en SV Roeselare. Het offici&euml;le gedeelte van een mooie profvoetballoopbaan werd op Schiervelde afgesloten. Toen in de zomer van 2011 net voor het seizoensbegin eersteprovincialer SVV Damme aan de deur kwam kloppen, was mijn goesting nog te groot om niet op het aanbod in te gaan. Joris De Leyn, zaakvoerder van het gelijknamig Immokantoor, was voorzitter en bood me bovendien een job aan. Ik begon er met veel enthousiasme aan. Dat is nog steeds het geval, niettegenstaande ik al enkele weken met een scheurtje aan de enkel noodgedwongen aan de kant sta.&rdquo;</p>
<p>
<strong>We mogen je als &lsquo;een kind van het huis&rsquo; omschrijven. In welke mate blijf je je het reilen en zeilen bij Club volgen?</strong><br />
&ldquo;Er blijft door mijn job- en voetbalverplichtingen tijdens de weekends weinig vrije tijd over om een live-wedstrijd mee te pikken. Ik was er de openingsmatch van Club dit seizoen tegen SC Charleroi bij. Ik moest me de daaropvolgende maanden evenwel tevreden stellen met het volgen van de wedstrijden via Sporting Telenet.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Hoe groot is je band met de clubs waar je ooit op de loonlijst stond?</strong><br />
&ldquo;Ik volg ze nog allen op de voet, maar niemand kan het me kwalijk nemen dat Blauw-Zwart op alle gebied een voetje voor heeft. Ik werd immers op Olympia &#39;geboren&#39;. Dat blauw bloed raak ik nooit kwijt.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Je won met Timmy Simons als ploegmaat in 2005 de laatste landstitel van Club. Ben je verrast dat er al zo lang op een nieuwe hoofdprijs wordt gewacht?</strong><br />
&ldquo;Eigenlijk wel. Een tussenpauze van acht jaar is heel lang als je het vergelijkt met &lsquo;onze succesvolle&nbsp; periodes&rsquo;. Met Trond Sollied was het een steevaste gewoonte dat we kampioen of tweede werden. Er werden de afgelopen seizoenen al momenten meegemaakt dat er over eindigen op plaats &eacute;&eacute;n of twee niet eens werd gesproken. Er werd toen al te makkelijk opgemerkt dat &lsquo;een stek bij de eerste zes na de reguliere competitie het hoofddoel is&rsquo; Sorry, dat is geen taal die bij Club Brugge hoort. Deze fantastische club moet altijd de eerste of de beste willen zijn. Deze drang zit er al sinds de roemrijke jaren onder het bewind van wijlen Ernst Happel ingebakken. Dat is het visitekaartje van Blauw-Zwart. Het moet ook zo blijven.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Acht jaar geleden bestonden er nog geen play-offs. Zou je in het huidige systeem kunnen aarden?</strong><br />
&ldquo;Ik ben er alleszins geen voorstander van. Het seizoen begint nu pas eind maart. Het heeft ook zijn impact op de ingesteldheid van de spelers. De motivatie kan nooit hetzelfde peil halen zoals dit destijds in mijn periode het geval was. &lsquo;Waarom moeten we ons vandaag druk maken?&rsquo;, is een ingesteldheid die in het play off-systeem bij heel veel spelers moeiteloos uit hun attitude af te leiden valt. &lsquo;Er is toch maar 1,5 punt te winnen of te verliezen.&rsquo;. De recente nederlagen van Anderlecht op Charleroi en Genk in Oostende waren verrassend, maar de oorzaken zijn voor een groot gedeelte in mijn bovenstaande uitleg terug te vinden. Geef mij maar het systeem van 34 wedstrijden. Knokken van de eerste tot de laatste speeldag. Wie op het einde van de rit bovenaan staat, is de verdiende kampioen. Punt uit.&rdquo;&nbsp;</p>
<p>
<strong>Het was tot voor de start van dit seizoen allang geleden dat producten uit de eigenkweek de grote doorbraak konden forceren. Brandon Mechele en Bj&ouml;rn Engels maken het intussen volop waar. Ze treden zowaar twintig jaar na datum in je voetsporen&hellip;</strong><br />
&ldquo;Dat is fantastisch natuurlijk. Ik vind het anderzijds ook niet meer dan logisch, want er wordt uiteindelijk heel veel geld in de Club Academy ge&iuml;nvesteerd. Het is tijd dat er vruchten geplukt worden.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Wat vind je van hun kwaliteiten?</strong><br />
&ldquo;Ik kan Mechele alleen maar beoordelen van de wedstrijden die ik op televisie zie. Hetzelfde geldt voor Engels, maar Bj&ouml;rn is voor mij daarentegen geen onbekende. Ik werkte tot voor enkele jaren als individueel coach voor de Club Academy. Ik had onder meer Engels onder mijn hoede. Ik zag toen al dat hij over de kwaliteiten beschikte om het waar te maken op het hoogste niveau. Dankzij zijn voorbeeldige ingesteldheid en uitstekende mentaliteit zette Engels in een mum van tijd grote stappen vooruit. Het wordt heel belangrijk deze trend aan te houden. Ik zie het ook gebeuren. Bj&ouml;rn en Brandon moeten gewoon in zichzelf blijven geloven. Club zal aan beiden nog heel veel plezier beleven. Het zijn jonge spelers die wekelijks voorop gaan in de strijd, ze willen er iedere wedstrijd hun hoofd voorleggen. Naar het grote voorbeeld van Jo Blondel. Een Clubsupporter ziet dat graag. Voor deze &lsquo;Sturm und drang&rsquo; komt men naar Jan Breydel.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Hoe lang blijf je nog voor het plezier voetballen?</strong><br />
&ldquo;Och, op dergelijke leeftijd kan je niet ver vooruitkijken. Ik ben deze zomer heel gezwind en met veel honger aan de voorbereiding en het seizoen begonnen. Al zeg ik het zelf, maar Olivier De Cock stond toen scherp. Ik reken echter sedert vijf weken met een scheurtje aan de enkel af. Het heelt moeizaam. Er komt dus momenteel van trainen weinig in huis. Zolang inactief blijven, is dus allerminst bevorderlijk om de conditie op het gewenste peil te houden. Het is hoe dan ook mijn grote wens, al dan niet voltijds, actief te blijven in de voetbalwereld. Het behalen van een trainersdiploma hoort bij mijn plannen. De voetbalnavelstreng zal nooit doorgeknipt worden.&rdquo; &nbsp;&nbsp;</p>

Fotogalerij

Main partner

Premium partner, Official partner & Official supplier

join the club

Word lid van de grootste supportersfamilie van het land!

WORD LID

Download onze app

Mis geen enkele belangrijke update over jouw favoriete Club.

BLIJF OP DE HOOGTE

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Schrijf je in