donderdag 2 april 2015 10:00

Revaliderende Victor Vazquez zeer hoopvol

“Ik hunker naar mijn comeback”

Op 1 maart 2015 sloeg het noodlot voor Victor Vazquez nog maar eens toe. Na nader onderzoek werd duidelijk dat de Spanjaard in de thuiswedstrijd tegen Moeskroen-Péruwelz  zijn ligamenten van de enkel had gescheurd. De tranen, in een combinatie van pijn én grote ontgoocheling, rolden over de wangen van Clubs spelmaker. Het seizoen 2014-2015 leek voorbij. Minstens acht weken revalidatie werden in het vooruitzicht gesteld. Vandaag blijkt de revalidatie toch beter mee te vallen, want binnen zeer afzienbare tijd sluit de draaischijf van Blauw-Zwart weer bij de groepstraining aan. “Een wonder ?”, kaatst Victor onze vraag terug. “Neen, het resultaat van heel hard werken door de medische staf én mezelf.”

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen. Hoe gaat het met je ?

“Zeer goed. Ik voel me alle dagen beter worden. De progressie de afgelopen twee weken was opmerkelijk. De individuele trainings op het veld met het medisch team verlopen naar wens. De reactie na de inspanningen is verwaarloosbaar.”

Wanneer denk je weer bij de groep te kunnen aansluiten ?

“Ik kleef er geen dag of datum op, maar het zou vanaf nu wel eens heel snel kunnen gaan. Ik hunker onvoorstelbaar naar mijn comeback. Ik wil weer helemaal bij de groep horen. Weer aan de groepstraining kunnen deelnemen, om over de wedstrijden nog niet te spreken. Zalig.”

<p>
<strong>Je oogt zeer hongerig ?</strong></p>
<p>
&ldquo;Ik ben dat ook. Niets werd de afgelopen vier weken aan het toeval overgelaten om de vooropgestelde revalidatieperiode in de mate van het mogelijke in te korten. De eerste diagnose was nochtans snoeihard : &lsquo;minstens acht weken zal het duren&rsquo;. Ik wist niet wat ik hoorde. &lsquo;Niets van&rsquo;, pompte ik mezelf moed in. &lsquo;Ik wil er zo snel mogelijk weer bijlopen&rsquo;, nam ik me dagelijks voor. Acht weken toekijken, het leek wel het einde van de wereld.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Je keek op geen inspanning&hellip;</strong></p>
<p>
&ldquo;Zeker weten. Alle dagen &ndash; de weekends inbegrepen &ndash; was ik vanaf 9.30 tot 17 uur op Club om me te laten verzorgen. Honderden oefeningen en behandelingen heb ik intussen achter de rug. Het was zweten en de pijn verbijten, maar ik ben nu gelukkig als een kind. De vele inspanningen van de medische staf en mezelf hebben geloond.&rdquo;</p>
<p>
<strong>Op de steun van je vrouw Andrea kon je alvast rekenen&hellip;</strong></p>
<p>
&ldquo;Het is een fantastische vrouw. Ik was de eerste drie dagen niet te pruimen. Ik zat mentaal heel diep, maar ze had er alle begrip voor. &lsquo;Ik weet dat je het moeilijk hebt en we samen al betere tijden meemaakten&rsquo;, zei ze me herhaaldelijk. &lsquo;Het is jouw fout niet dat je gekwetst ben. We slaan er ons wel door. Voor &lsquo;het goede doel&rsquo; &eacute;n Club Brugge hebben we alles over&rsquo;, waren haar oppeppende woorden. Ik putte er enorm veel motivatie uit.&rdquo;</p>

"Ik droom ervan in de beslissende titelwedstrijd even beslissend te zijn als 'Rafa' in de finale."
Victor Vazquez werkte daags voor de bekerfinale in het Koning Boudewijnstadion onverstoord en gedreven voort aan zijn comeback.

<p>
<strong>De bekerfinale missen was ongetwijfeld een flinke streep door de rekening&hellip;</strong></p>
<p>
&ldquo;Het was het eerste dat door mijn hoofd flitste toen ik tijdens de wedstrijd tegen Moeskroen-P&eacute;ruwelz van het veld werd gedragen. Ik ben bijna vier jaar in Brugge. H&eacute;t moment om een prijs te pakken bood zich met de bekerfinale aan en ik zou langs de kant moeten toekijken. Vreselijk was het om dat een plaats te geven. Achteraf bekeken, is het allemaal redelijk meegevallen. De ontlading na het doelpunt van &lsquo;Rafa&rsquo; was enorm en ik vierde uiteindelijk met de groep mee alsof ikzelf anderhalf uur op het veld heb gestaan.&rdquo;</p>
<p>
<strong>De grote afspraak met de Play Offs wilde je absoluut niet missen en het ziet er naar uit dat dat daadwerkelijk ook het geval zal zijn&hellip;</strong></p>
<p>
&ldquo;Het zou voor mij en mijn dichtste omstaanders een mooie beloning zijn. Ik droom ervan in de beslissende titelwedstrijd even beslissend te zijn zoals &lsquo;Rafa&rsquo; in de slotminuut van de bekerfinale. De eerste prijs die we op zak hebben, heeft de selectie een onbeschrijfelijke boost bezorgd. We zijn net zoals kleine kinderen die een ijsje hebben gekregen. Het is danig lekker dat je naar een tweede &ndash; lees landstitel &ndash; verlangt.&rdquo;</p>

Related articles

Main partner

Premium partner, Official partner & Official supplier

join the club

Word lid van de grootste supportersfamilie van het land!

WORD LID

Download onze app

Mis geen enkele belangrijke update over jouw favoriete Club.

BLIJF OP DE HOOGTE

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Schrijf je in